René een begenadigd zanger.
 
                                                             
                             Toespraak  voorzitter  bij afscheid René Bos op 27-09-2018

U hoorde net een lied door René gekozen, “You raise me up”. een van de favorieten van zijn zanglijst.

René was een begenadigd zanger.

Als zijn donkerbruine stem in de zangstand stond en zeker als een van zijn lievelingsliedjes gezongen werd, kon je aan René zien dat hij het naar zijn zin had.

Zijn lijf stond dan iets schuin, zijn hoofd ook net niet recht maar in zijn zangstand.

En die prachtige bas stem was goed te horen, het publiek genoot daar ook van.

Het begon zo een 20 jaar geleden, net voor het vijf jarig bestaan van LDS.

De pensionering van René was aanleiding van LDS om in hotel v.d.Valk een paar liederen voor hem te zingen.

Onze zangkunst raakte hem en na enig aandringen van Harry Lemmens meldde hij zich aan.

Met veel plezier begon hij aan zijn lange carriere als Bass.

Al gauw ging hij meer doen, bv de teksten voor de bassen op papier zetten, met de kleding bemoeien, het fotoarchief bijwerken, onvermoeibaar was hij daar mee bezig.

Bij een barbershop festival in Den Bosch had hij een rose fiets in de trein meegenomen, handig om de frisdrankjes mee te nemen tijdens dit festival.

Toen ik bij LDS begon, vond ik het heerlijk om bij René in de buurt te staan, zijn Basstem klonk zo lekker achter me, zodat ik constant op het juiste spoor gezet werd.

Ik noemde hem mijn vader en al snel had ik er ook een moeder bij en later, bij het trouwen van de dochter, werd ik aan zus voorgesteld.

René begon een beetje te sukkelen, had last van zijn poot, zoals hij dat noemde.

Lange wandelingen zoals bij het festival in Den Bosch, conventie, de 2 jaarlijkse wedstrijd voor onze zangkunst, het werd hem te veel, teveel geloop.

Een paar jaar geleden besloot hij te stoppen bij ons koor, het lange staan werd ook teveel.

Een verlies voor ons koor, maar een begrijpelijke beslissing.

Vorig jaar bleek dat René leed aan de gevreesde ziekte, de behandeling daarvan ging beginnen.

Bij gesprekken was hij positief, aan zijn stem mankeerde niets.

In augustus bleek dat hij uitbehandeld was, het nieuws dat je nooit wilt horen.

Een zangmaat, een vriend, een vader, een aimabele man is niet meer onder ons.

Zijn overlijden heeft ons diep geraakt.

Als afscheidslied zullen wij de 2e wens van René zingen en proberen we de zegen over te brengen die in vroegere tijden in Ierland op papier gezet is.

Mag ik de weg vinden om je te ontmoeten.

Mag je de wind altijd in de rug hebben.

Mag de zon warm schijnen op je gezicht.

Mag de regen zacht op je akker vallen.

En tot we elkaar opnieuw ontmoeten

Mag Hij je in zijn hand houden.

Irish Blessing.